تراوشات یک ذهن کویری

این جهان پر است از صدای پاهای انسانهایی

که همچنان که تو را میبوسند

در ذهن خویش طناب دار تو را میبافند.

فروغ.ف

راسته نه؟ بهت برخورد؟

نوشتمش چون حرف دلم بود

بدجوری داشت رو دلم سنگینی میکرد

ننوشتم که نظر بدی نوشتم که سبک شم

ه م ی ن

85/11/28 تراوشات ذهن صبا

این که من می‌کشم
درد بی تو بودن نیست.
تاوان با تو بودن است.

85/11/05 تراوشات ذهن صبا |